دارایی تسویه
دارایی تسویه در واقع همان «حرف آخر» در هر معامله است؛ یعنی پولی که وقتی به دست فروشنده رسید، دیگر هیچ ادعایی باقی نمیماند و معامله از نظر قانونی و مالی بسته میشود. در زندگی روزمره ما، وقتی از کارتخوان یا اپلیکیشنهای بانکی برای خرید استفاده میکنیم، موجودی حساب ما نقش دارایی تسویه را بازی میکند. این دارایی باید نقدشوندگی بسیار بالایی داشته باشد و مورد اعتماد همه باشد تا چرخ اقتصاد به راحتی بچرخد. در فضای اقتصادی ایران، گاهی به دلیل تورم بالا، اعتماد به ریال به عنوان تنها دارایی تسویه در قراردادهای بزرگ و بلندمدت سست میشود. به همین دلیل است که در معاملات مسکن یا خودرو، گاهی میشنویم که افراد تمایل دارند بخشی از مبلغ را با «دلار» یا «سکه» تسویه کنند تا ارزش پولشان در طول زمان جابهجا نشود. در سطح کلان نیز، بانک مرکزی با مدیریت ذخایر بانکی، تسویه نهایی بین بانکها را تضمین میکند تا وقتی شما از حساب یک بانک به بانک دیگری پول میزنید، این انتقال با اعتبار کامل و بدون ریسک انجام شود و امنیت دارایی شما حفظ گردد.
چرا الان مهم است
تازهبا نفوذ روزافزون رمزارزها در مبادلات ایرانیان، بحث «دارایی تسویه» از اتاقهای بانک مرکزی به سبد دارایی مردم عادی کشیده شده است. وقتی ریال دچار نوسان میشود، ثباتِ آن چیزی که معامله با آن نهایی میشود، به دغدغهای حیاتی تبدیل میگردد. تیترهای اخیر نشان میدهند که امنیتِ آیندهٔ بازارهای مالی، به جایگزینیِ داراییهای سنتی با ابزارهای دیجیتالِ باثبات گره خورده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
پاشنه آشیل اقتصاد بلاکچین: چرا ثبات دارایی تسویه، امنیت مالی آینده است؟
انتقال نظام مالی به بلاکچین، ریسک بیثباتی داراییهای تسویه را به تهدیدی سیستمی برای اقتصاد جهانی تبدیل کرده است.
۵ مرداد ۱۴۰۵