خزانه

خزانه یا خزانه‌داری کل، در واقع کیف پول بزرگ دولت است که زیر نظر وزارت اقتصاد اداره می‌شود. هر ریالی که دولت از فروش نفت، صادرات کالا، دریافت مالیات یا عوارض گمرکی به دست می‌آورد، باید به این حساب مرکزی واریز شود. این‌جا نقطه‌ای است که تمام دارایی‌های نقد کشور جمع می‌شود تا طبق قانون بودجه، برای مخارج مختلف تقسیم و هزینه شود. وقتی می‌شنویم خزانه خالی است، یعنی دخل دولت با خرجش نمی‌خواند. در اقتصاد ایران، اگر موجودی خزانه برای پوشش هزینه‌ها کافی نباشد، دولت برای پرداخت مواردی مثل حقوق بازنشستگان، یارانه یا پروژه‌های جاده‌سازی، ناچار می‌شود از بانک مرکزی قرض بگیرد یا به روش‌های تورم‌زا متوسل شود. بنابراین، وضعیت خزانه مستقیماً روی قدرت خرید مردم اثر می‌گذارد؛ چرا که کسری در این حساب معمولاً به معنای چاپ پول و گران شدن کالاها در آینده نزدیک است.