جمعیت در سن کار

جمعیت در سن کار در واقع تمام افرادی هستند که از نظر قانونی و فیزیولوژیک به سنی رسیده‌اند که می‌توانند وارد بازار کار شوند. در مرکز آمار ایران، کفِ این سن ۱۵ سال تعیین شده و سقف مشخصی ندارد. این عدد نشان‌دهنده ظرفیت بالقوه کشور برای تولید ثروت است؛ یعنی کسانی که نه آن‌قدر کم‌سن هستند که باید درس بخوانند و نه لزوماً آن‌قدر پیر که توان فعالیت نداشته باشند. نکته مهم اینجاست که همه این افراد لزوماً دنبال کار نیستند و ممکن است دانشجو یا خانه‌دار باشند.

اهمیت این عدد برای شما در پیش‌بینی آینده رفاه و تورم است. وقتی بخش بزرگی از جمعیت ایران در سن کار قرار می‌گیرند اما فرصت شغلی کافی برایشان فراهم نمی‌شود، بار مالی حمایت از آن‌ها روی دوش دولت و خانواده‌ها سنگینی می‌کند که نتیجه‌اش فشار به صندوق‌های بازنشستگی و کاهش قدرت خرید عمومی است. برای مثال، هجوم دهه شصتی‌ها به سن کار و نبود شغل متناسب، باعث شد سرمایه‌های انسانی زیادی هدر برود؛ در حالی که اگر این جمعیت به درستی جذب بازار می‌شد، رشد اقتصادی سریع‌تر و فشار تورمی کمتری را تجربه می‌کردیم.