توسعه نامتوازن

توسعه نامتوازن یعنی وقتی چرخ‌های اقتصاد با سرعت‌های خیلی متفاوت می‌چرخند. به جای اینکه کل کشور با هم پیشرفت کند، تمام بودجه و توجه به یک جای خاص مثل پایتخت یا یک صنعت خاص مثل پتروشیمی سرازیر می‌شود. این وضعیت باعث می‌شود توازن سفره‌ها به هم بخورد؛ یعنی در حالی که یک بخش از جامعه با تکنولوژی روز پیش می‌رود، بخش دیگر هنوز درگیر نیازهای اولیه مثل زیرساخت‌های جاده‌ای یا دسترسی به بازار است. این مدل رشد، شبیه بدنی است که فقط یک دست آن بزرگ شده و بقیه اعضا ضعیف مانده‌اند. این موضوع مستقیماً روی جیب و کیفیت زندگی شما اثر دارد. وقتی توسعه نامتوازن باشد، همه برای کار و درآمد به چند شهر بزرگ هجوم می‌آورند که نتیجه‌اش می‌شود گران شدن سرسام‌آور قیمت مسکن در تهران و حاشیه آن، و همزمان خالی شدن روستاها از نیروی کار مولد. از طرفی، تمرکز بیش از حد روی صنعت نفت و بی‌توجهی به بخش‌های دیگر باعث شده با هر تکان ارزی یا تحریم، کل اقتصاد آسیب ببیند؛ چون پایه‌های رشد ما به جای اینکه پهن و محکم باشد، فقط روی چند ستون محدود و لرزان بنا شده است.