تقاضای سفر

تقاضای سفر یعنی مجموعِ تمایل و قدرت خریدِ مردم برای جابه‌جایی و استفاده از امکانات تفریحی یا کاری در خارج از محل زندگی‌شان. این مفهوم صرفاً به معنای علاقه به سفر نیست، بلکه زمانی معنا پیدا می‌کند که با بودجهٔ کافی برای خرید بلیت، بنزین یا رزرو اقامتگاه همراه شود. در اقتصاد ایران، تقاضای سفر یک دماسنج برای سنجش رفاه خانوار است؛ یعنی هر چه فشار تورم بیشتر شود، این تقاضا از سفرهای خارجی به داخلی و از هتل به سمت گزینه‌های ارزان‌تر مثل مسافرخانه یا چادرخوابی تغییر شکل می‌دهد. این جابه‌جایی تقاضا مستقیماً روی هزینه‌های شما اثر می‌گذارد؛ مثلاً وقتی به دلیل گرانی دلار، تقاضا برای سفر به استانبول کم می‌شود، هجوم مسافران به شهرهایی مثل کیش یا چابهار افزایش یافته و باعث جهش ناگهانی قیمت‌ها در این مقاصد می‌شود. همچنین در ایامی مثل نوروز یا تعطیلات چندروزه، چون تقاضا به صورت انفجاری از عرضه (تعداد صندلی هواپیما یا اتاق هتل) پیشی می‌گیرد، شاهد بازار سیاه و افزایش غیرمنطقی قیمت‌ها هستیم که مستقیماً بودجه تفریح خانواده ایرانی را تحت شعاع قرار می‌دهد.