تشکیل سرمایه

تشکیل سرمایه به زبان ساده یعنی پولی که به‌جای خرج شدن برای کالا‌های مصرفی، صرفِ ساختنِ ابزارهای تولید می‌شود. تصور کنید یک کارگاه تولیدی به‌جای اینکه تمام سود سالانه‌اش را خرج کند، با بخشی از آن یک دستگاه جدید می‌خرد یا فضای کارگاه را بزرگ‌تر می‌کند؛ این دقیقاً همان اتفاقی است که در سطح کلان با ساخت سد، جاده، خرید هواپیما و نصب تجهیزات صنعتی در کارخانه‌های بزرگ کشور رخ می‌دهد.

برای ما ایرانی‌ها، تشکیل سرمایه نبضِ آیندهٔ جیبمان است. وقتی آمارها نشان می‌دهند تشکیل سرمایه در ایران ضعیف شده، یعنی کارخانه‌ها در حال فرسوده شدن هستند و تکنولوژی جدید وارد نمی‌شود. نتیجهٔ ملموس این اتفاق برای مردم، کم‌شدن فرصت‌های شغلی و افتِ کیفیت تولیدات داخلی است. مثلاً اگر در صنعت برق تشکیل سرمایه یا همان ساخت نیروگاه جدید متوقف شود، چند سال بعد با قطعی برقِ صنایع روبرو می‌شویم که هم قیمت کالاها را برای مصرف‌کننده بالا می‌برد و هم سودِ سهامداران را در بورس کاهش می‌دهد.