تبلیغات محیطی
تبلیغات محیطی همان پیامهایی هستند که وقتی از خانه بیرون میآیید، در گوشهوکنار شهر با آنها روبرو میشوید. این ابزار شامل بیلبوردهای غولپیکر حاشیه بزرگراهها، تابلوهای روی پلهای عابر، استندهای پیادهرو و حتی نمایشگرهای دیجیتال در مراکز خریدی مثل ایرانمال یا کوروش است. برخلاف تبلیغات اینترنتی که با یک کلیک بسته میشوند، این مدل تبلیغات بخشی از فضای بصری شهر شدهاند و فرار از آنها برای مخاطب ممکن نیست.
در اقتصاد ایران، اجاره یک بیلبورد در نقاط پرترددی مثل بزرگراه همت یا میدان ونک هزینه بسیار سنگینی دارد که شرکتها آن را به عنوان بخشی از هزینه بازاریابی در قیمت نهایی کالایشان لحاظ میکنند. بنابراین، وقتی حجم تبلیغات محیطی یک برند خاص در سطح شهر ناگهان زیاد میشود، نشاندهنده تلاش آن کسبوکار برای تصاحب سهم بیشتری از جیب مصرفکننده است. همچنین، درآمد حاصل از این تابلوها یکی از منابع مهم شهرداریها برای اداره امور شهر محسوب میشود که مستقیماً از بودجه تبلیغاتی شرکتهای بزرگ تامین میگردد.
چرا الان مهم است
تازهبیلبوردهای شهری و تابلوهای تبلیغاتی در ایران، فراتر از ابزاری برای معرفی کالا، به رسانهای اثرگذار بر هویت جمعی تبدیل شدهاند. حساسیتهای اخیر نسبت به نوع واژگان و پیامهای بهکاررفته در این فضاها نشان میدهد که این صنعت پرهزینه، چطور با نفوذ در روزمرگی مردم، مرز میان بازاریابی، فرهنگ و اقتصادِ مصرفکننده ایرانی را جابهجا کرده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
تبلیغات شهری؛ چگونه بازی با کلمات، فرهنگ و زبان فارسی را تهدید میکند؟
تبلیغات شهری با شکستن ساختار زبان و عادیسازی خرید اقساطی، سرمایههای فرهنگی و روانی جامعه را تهدید میکنند.
۱۶ مرداد ۱۴۰۵