بودجه عمرانی

بودجه عمرانی در واقع سرمایه‌گذاری دولت برای آینده است. اگر بودجه جاری را خرجِ زنده ماندن دولت (مثل حقوق کارمندان و هزینه ادارات) بدانیم، بودجه عمرانی خرجِ رشد کردن کشور است. این پول صرفِ ساختن پل‌ها، توسعه شبکه ریلی، نوسازی مدارس و پروژه‌های بزرگی می‌شود که قرار است سال‌ها برای اقتصاد ایران کار کنند. در اقتصاد ایران، بودجه عمرانی دماسنجِ سلامتِ مالی دولت است. وقتی قیمت نفت پایین می‌آید یا هزینه‌های جاری دولت بالا می‌رود، معمولاً اولین جایی که قیچی می‌شود، همین بودجه است. تعطیل شدن یا طولانی شدن پروژه‌های نیمه‌تمام در شهرها، مثل مترویی که سال‌ها راه نمی‌افتد یا آزادراهی که نیمه‌کاره می‌ماند، نتیجه مستقیم کمبود این بودجه است. رونق بودجه عمرانی یعنی ایجاد شغل برای مهندسان و کارگران و سفارش خرید برای کارخانه‌های سیمان و فولاد. وقتی این بودجه به درستی هزینه شود، هزینه حمل‌ونقل کالا برای تولیدکننده ایرانی کم می‌شود و در نهایت، کیفیت زندگی و ارزش دارایی‌های شهروندان با بهبود زیرساخت‌های شهری و ملی بالاتر می‌رود.