بن خواربار
بن خواربار که در فیشهای حقوقی با نام «کمکهزینه اقلام مصرفی خانوار» شناخته میشود، پولی است که کارفرما موظف است علاوه بر دستمزد اصلی به کارگر بپردازد. در گذشته این کمکهزینه اغلب به صورت کالاهای فیزیکی مثل برنج، روغن و قند یا بنهای کاغذی خرید کالا پرداخت میشد، اما سالهاست که این روال تغییر کرده و مبلغ آن به صورت نقدی و ماهانه مستقیماً به حساب بانکی کارکنان واریز میشود.
اهمیت بن خواربار در این است که بخشی از «بسته دستمزد» محسوب میشود و در کنار حق مسکن، مجموع دریافتی یک کارگر را به حداقل معیشت نزدیک میکند. برای یک خانواده ایرانی، این مبلغ حکم ضربگیر در برابر تورم مواد غذایی را دارد؛ هرچند به دلیل ثابت بودن این رقم در طول سال، با گران شدن ناگهانی اقلامی مثل گوشت یا لبنیات، قدرت خرید ناشی از این بن کاهش مییابد و فرد ناچار میشود سهم بیشتری از حقوق پایه خود را صرف هزینههای اولیه شکم کند.
چرا الان مهم است
تازهبا جهش تورم در سبد خوراکیها، «بن خواربار» که قرار بود بخشی از هزینههای سفره کارگران را پوشش دهد، عملاً کارایی خود را از دست داده است. در حال حاضر که بحث ترمیم دستمزد برای جبران هزینههای معیشتی داغ شده، این ردیف حقوقی به نمادی از شکاف میان درآمد ثابت و قیمتهای پروازکرده در بازار تبدیل شده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
بحران معیشت کارگران؛ درخواست فوری برای ترمیم دستمزد با تورم ۱۳۴ درصدی خوراکیها
جهش تورم خوراکیها به ۱۳۴٪، نمایندگان کارگری را برای ترمیم فوری دستمزد و فعالسازی مزایای مسکوتمانده به تکاپو انداخته است.
۹ تیر ۱۴۰۵