بازارگاه
بازارگاه یا همان مارکتپلیس، در واقع نسخه دیجیتال تیمچهها و بازارهای سنتی است؛ فضایی که در آن یک واسطه هوشمند، خریدار و فروشنده را به هم میرساند. در این مدل، مدیر بازارگاه بهجای آنکه خودش انبارداری و فروش کالا را انجام دهد، زیرساختی برای پرداخت، جستوجو و اعتماد فراهم میکند تا فروشندگان مختلف، از تولیدکننده بزرگ تا یک کارگاه خانگی، بتوانند محصولاتشان را عرضه کنند.
در اقتصاد ایران، نمونههای موفقی مثل دیجیکالا در بخش کالا، دیوار در بخش نیازمندیها و اسنپفود در بخش خدمات، مفهوم بازارگاه را بومی کردهاند. برای شما به عنوان مصرفکننده، این یعنی دسترسی به تنوع بالای قیمت و کیفیت؛ چرا که فروشندگان برای بردن سهم بازار با هم رقابت میکنند. برای تولیدکننده ایرانی هم بازارگاه فرصتی است تا بدون نیاز به اجاره مغازه در مرکز شهر یا هزینههای سنگین تبلیغات، کالای خود را به مشتریانی در سراسر کشور بفروشد و نقدینگیاش را سریعتر به گردش درآورد.
چرا الان مهم است
تازهبا ورود بزرگترین بازیگران تجارت الکترونیک ایران به دهه سوم فعالیتشان، مدل «بازارگاه» یا مارکتپلیس از یک واسطه ساده به زیرساختی برای هوشمندسازی فروش تبدیل شده است. تمرکز بر تغییر استراتژی از فروش مستقیم به توانمندسازی فروشندگان خرد، نشان میدهد که آینده معیشت و سودآوری در بازار ایران، بیش از پیش به پلتفرمهای واسط گره خورده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
دهه سوم دیجیکالا؛ از مارکتپلیس تا تجارت هوشمند و عاملیتمحور
دیجیکالا با عبور از مدل مارکتپلیس، دهه سوم فعالیت خود را با تمرکز بر هوش مصنوعی و زیرساختهای تجارت عاملیتمحور آغاز میکند.
۴ مهر ۱۴۰۵