امنیت عرضه

امنیت عرضه در زبان ساده یعنی یک اقتصاد چقدر می‌تواند تضمین کند که جریان ورود کالاها و خدمات اساسی به زندگی مردم قطع نمی‌شود. این مفهوم فقط به معنای موجود بودن کالا در انبارها نیست، بلکه به این معناست که سیستم توزیع و قیمت‌گذاری به‌گونه‌ای باشد که کالا با قیمتی معقول و در زمان نیاز، در دسترس همه قرار بگیرد. وقتی از امنیت عرضه حرف می‌زنیم، در واقع درباره ثبات در زنجیره‌ای صحبت می‌کنیم که یک سر آن تولید یا واردات و سر دیگرش سفره مصرف‌کننده است.

در اقتصاد ایران، امنیت عرضه مستقیماً با آرامش روانی و قدرت خرید شما گره خورده است. برای مثال، وقتی به دلیل مشکلات ارزی، واردات نهاده‌های دامی (خوراک مرغ و دام) با تاخیر مواجه می‌شود، امنیت عرضه پروتئین به خطر می‌افتد و نتیجه‌اش را به‌صورت جهش ناگهانی قیمت مرغ و گوشت در بازار می‌بینید. یا در مثالی دیگر، قطعی گاز صنایع در زمستان برای جلوگیری از خاموشی خانه‌ها، امنیت عرضه در بخش تولید را مختل می‌کند که در نهایت باعث کمیاب شدن و گرانی مصالحی مثل سیمان و فولاد می‌شود. بنابراین، هر لرزه‌ای در امنیت عرضه، مستقیماً به شکل تورم یا نایاب شدن کالا خودش را در زندگی روزمره نشان می‌دهد.