بازطراحی منطق توسعه فولاد ایران؛ عبور از توهم ظرفیت به سوی ارزش‌آفرینی
صنعت فولاد ایران باید مدل توسعه خود را از افزایش کمی ظرفیت به سمت ارزش‌آفرینی و تاب‌آوری در برابر شوک‌های انرژی تغییر دهد.
اگر امروز صنعت فولاد ایران را از صفر طراحی می‌کردیم، آیا باز هم به همین شکل فعلی بود؟
پاسخ را از دستیار بپرسنکات کلیدی خبر
چرا این خبر مهم است؟
فولاد پیشران بسیاری از صنایع دیگر است؛ ناکارآمدی در این صنعت به معنای هدررفت منابع ملی، ناترازی انرژی و کاهش قدرت رقابت اقتصادی کشور در بازارهای جهانی است.
نکات پنهان خبر
بزرگ‌ترین مانع توسعه فولاد ایران، 'توهم ظرفیت' است؛ جایی که سیاست‌گذار و مدیر، ظرفیت اسمی را با توان تولید واقعی اشتباه می‌گیرند و بدون در نظر گرفتن محدودیت‌های زیرساختی (انرژی)، سرمایه‌ها را در پروژه‌هایی قفل می‌کنند که در شرایط بحرانی، اقتصادی نیستند.
منتظر چه باید بود؟
باید پیگیری کرد که آیا سیاست‌گذاران صنعتی و هلدینگ‌های بزرگ فولادی، معیارهای ارزیابی پروژه‌های خود را بر اساس تاب‌آوری و ارزش اقتصادی بازنگری می‌کنند یا خیر.
پژواک تاریخی
تکرار الگوی توسعه مبتنی بر مزیت نسبی انرژی که در دهه‌های گذشته موفق بود اما اکنون با محدودیت‌های زیرساختی مواجه شده است.