عقبگرد رفاهی خانوارها در سال ۱۴۰۴؛ تحریم‌ها چگونه سفره‌ها را کوچک کردند؟

کاهش درآمد و هزینه حقیقی خانوارها در سال ۱۴۰۴ و کاهش ضریب جینی در شرایط رکود.

بهبود هزینه حقیقی دهک‌های روستایی به‌ویژه دهک اول به دلیل یارانه‌ها و کالابرگ.

کاهش هزینه حقیقی در ۹ دهک شهری و تضعیف رفاه بخش عمده جمعیت کشور.

تحریم‌ها و نااطمینانی‌های سیاسی با کاهش سرمایه‌گذاری و تجارت، رفاه خانوار را هدف گرفته‌اند.

در سال‌های بدون رشد اقتصادی، رشد هزینه‌ها عمدتاً ناشی از تورم است نه بهبود قدرت خرید.

کاهش هزینه حقیقی خانوارها نشان‌دهنده اجبار برای تطبیق با شرایط جدید اقتصادی است.

کاهش هزینه حقیقی در شرایط رکودی به معنای کوچک شدن انتخاب‌های مصرفی خانوار است.

کاهش ضریب جینی در شرایط رشد صفر، ناشی از فشار بر گروه‌های برخوردار است نه بهبود رفاه.

تحریم‌ها از طریق محدودیت‌های مالی و ارزی، زنجیره‌ای از کاهش رشد و قدرت خرید ایجاد می‌کنند.

شکستن چرخه تحریم و رکود نیازمند رشد تولید و ثبات اقتصاد کلان است.

پرداخت‌های انتقالی کوتاه‌مدت هستند و در برابر تورم و بی‌ثباتی مستهلک می‌شوند.

پایداری معیشت تنها از طریق اصلاحات ساختاری و ثبات اقتصاد کلان ممکن است.