تغییر استراتژی فدرال رزرو: معاونان ارشد جای خالی رئیس را پر کردند

رئیس فدرال رزرو از سیگنال‌دهی خودداری می‌کند، اما معاونانش این وظیفه را بر عهده گرفته‌اند.

جفرسون و ویلیامز اعلام کردند زمان کافی برای ارزیابی اقتصاد وجود دارد و انتظارات بازار تعدیل شد.

این سخنان به معنای تغییر قطعی سیاست‌ها نیست.

تورم همچنان بالاست و داده‌های ۱۴ اکتبر نقش کلیدی در تصمیم‌گیری دارند.

معامله‌گران در پیش‌بینی افزایش نرخ بهره عجله کرده بودند.

پیش از سخنرانی‌ها، احتمال افزایش نرخ بهره ۷۰ درصد بود.

پس از سخنرانی‌ها و داده‌های تورمی، این احتمال به ۲۵ درصد رسید.

ویلیامز به عنوان رئیس فدرال رزرو نیویورک، نقش کلیدی در سیاست‌گذاری دارد.

جایگاه مثلث رهبری فدرال رزرو در انتقال دیدگاه‌ها اهمیت دارد، هرچند هماهنگی رسمی دیده نمی‌شود.

گلدمن ساکس معتقد است سخنان این دو مقام، احتمال افزایش نرخ بهره در اکتبر را کاهش داده است.

کریشنا گوها پیام این دو مقام را معتبر و قابل استناد می‌داند.

مایکل فرولی این سخنرانی‌ها را تلاشی برای مدیریت انتظارات و ایجاد وقفه در افزایش نرخ بهره می‌داند.

فدرال رزرو در سپتامبر نرخ بهره را افزایش داد و از افزایش‌های آتی حمایت کرده بود.

کوین وارش از هدایت آینده‌نگر فاصله گرفته و بر داده‌های اقتصادی تأکید دارد.

منتقدان هدایت آینده‌نگر معتقدند در شرایط عدم قطعیت، این روش کارایی کمی دارد.

الن مید معتقد است این رفتار فدرال رزرو طبیعی است و تفاوت ظریفی با هدایت آینده‌نگر دارد.

ویلیام انگلیش معتقد است سخنرانی‌ها هماهنگ‌شده نبودند و دیدگاه شخصی مقامات بودند.

سایر رؤسای منطقه‌ای فدرال رزرو از ارائه سیگنال‌های صریح خودداری کردند.

میشل بومن نیز فوریت چندانی برای تغییر نرخ بهره احساس نمی‌کند.

لوری لوگان همچنان بر نیاز به افزایش نرخ بهره برای کنترل تورم تأکید دارد.

بازارها انتظارات خود را برای باقی‌مانده سال ۲۰۲۶ اصلاح کردند.