چرا طرح «تورم صفر» شکست می‌خورد؟ پیشنهاد جایگزین برای حمایت از خانوارها

طرح تورم صفر شهرداری تهران با هدف تثبیت قیمت ۱۲ کالای اساسی برای شش ماه آغاز شد.

این طرح شامل سهمیه‌بندی، عرضه در میادین تره‌بار و فروشگاه‌های شهروند و کاهش سود بازرگانی است.

پرسش اصلی این است که آیا تثبیت قیمت در اقتصاد تورمی بدون ایجاد بازار سیاه ممکن است؟

گلوانی طرح تورم صفر شهرداری را غیرعملی و غیرممکن می‌داند.

تثبیت قیمت‌ها منجر به ایجاد بازار سیاه، آربیتراژ و سودجویی دلالان خواهد شد.

در تورم ۸۸ درصدی، دستور به تثبیت قیمت‌ها شوخی است و جایگزین انضباط مالی نمی‌شود.

اگر تورم ۱۲ کالا صفر شود، باید برای همه کالاها ممکن باشد؛ این طرح از پیش شکست‌خورده است.

منابع کالابرگ باید از محل صرفه‌جویی باشد نه خلق پول تا مارپیچ تورمی ایجاد نشود.

تأمین منابع از طریق خلق پول، تورم را تشدید کرده و قیمت کالابرگ را بالا می‌برد.

دولت باید منبع واضحی برای افزایش کالابرگ تأمین کند که مستلزم تعدیل‌های بودجه‌ای است.

مشکل اصلی، نبود خزانه‌داری واحد و ضعف در بودجه‌ریزی دولت است.

در شرایط جنگی و محاصره اقتصادی، تأمین منابع برای سیاست‌های حمایتی بسیار دشوار است.

باید انقلابی در تأمین منابع حمایتی صورت گیرد و حمایت‌های غیرنقدی به نقدی تبدیل شود.

اولویت دولت باید استمرار عرضه کالا باشد، حتی اگر با قیمت بالاتر همراه باشد.

باید بخشی از یارانه‌های پنهان انرژی حذف و به یارانه‌های نقدی خانوار اضافه شود.

سیاست‌گذار باید به جای افزایش پله‌ای قیمت بنزین، در حوزه گاز و برق اهتمام بیشتری می‌ورزید.

افزایش مقطعی قیمت انرژی در نهایت به نفع خانوارهاست، اگر حمایت نقدی افزایش یابد.

بیشترین بهره از یارانه انرژی را دهک‌های بالای مصرف‌کننده می‌برند، نه دهک‌های پایین.