چرا طرح «تورم صفر» شهرداری تهران از پیش شکست‌خورده است؟

طرح تورم صفر با هدف تثبیت قیمت ۱۲ کالای اساسی در تهران آغاز شد.

شهرداری تهران توزیع این اقلام را در میادین میوه و تره‌بار آغاز کرده است.

سهمیه‌بندی بر اساس تعداد اعضا و امکان خرید غیرحضوری از ویژگی‌های این طرح است.

پرسش اصلی درباره امکان‌پذیری تثبیت قیمت‌ها در اقتصاد تورمی و منابع تأمین مالی آن است.

گلوانی طرح تورم صفر را غیرعملی و غیرممکن می‌داند.

این طرح منجر به ایجاد بازار سیاه، قیمت‌های زیرمیزی و سودجویی دلالان خواهد شد.

در شرایط تورم ۸۸ درصدی، دستور به تثبیت قیمت‌ها شوخی است و جایگزین انضباط مالی نیست.

اگر تثبیت قیمت برای ۱۲ کالا ممکن بود، برای ۱۲۰ کالا هم ممکن می‌شد؛ طرح شکست‌خورده است.

منابع کالابرگ باید از محل صرفه‌جویی باشد نه خلق پول تا آثار جانبی منفی نداشته باشد.

تأمین منابع از محل خلق پول، مارپیچ تورمی را تشدید می‌کند.

افزایش کالابرگ نیازمند تعدیل بودجه و تأمین منابع واضح است.

مشکل اصلی، نبود خزانه‌داری واحد و انضباط بودجه‌ریزی در دولت است.

در شرایط محاصره اقتصادی، تأمین منابع برای سیاست‌های حمایتی با چالش جدی مواجه است.

حمایت‌های معیشتی باید از غیرنقدی به نقدی تغییر جهت دهند تا آثار تورمی کاهش یابد.

دولت باید اولویت را بر استمرار عرضه کالا بگذارد، حتی اگر با قیمت بالاتر باشد.

بخشی از یارانه‌های پنهان انرژی باید حذف و به حمایت نقدی خانوار تبدیل شود.

افزایش قیمت انرژی در حوزه گاز و برق ضروری‌تر از بنزین است.

افزایش مقطعی قیمت انرژی در نهایت با افزایش بودجه حمایتی به نفع خانوار است.

بیشترین بهره از یارانه انرژی را دهک‌های بالای مصرف‌کننده می‌برند.