جهانی‌شدن نمرده است؛ معماری اقتصاد جهان چگونه تغییر می‌کند؟

جهانی‌شدن پایان نیافته، بلکه در حال تغییر معماری و منطق درونی خود است.

روایت جهانی‌زدایی بر بازگشت سیاست صنعتی و اولویت امنیت ملی بر نیروهای بازار تاکید دارد.

تکه‌تکه‌شدن ژئواکونومیک به معنای افزایش نقش ملاحظات سیاسی در تجارت و سرمایه‌گذاری است.

برون‌مرزسپاری به کشورهای همسو به دنبال کاهش وابستگی به تامین‌کنندگان پرریسک است.

مفهوم کاهش ریسک بر تنوع‌بخشی به منابع برای کاهش آسیب‌پذیری‌های راهبردی تمرکز دارد.

بازجهانی‌شدن به دنبال اصلاح ساختار جهانی‌شدن از طریق فراگیرتر و متنوع‌تر کردن شبکه‌های تامین است.

بازآرایی زنجیره‌های ارزش بر ترکیب تولید داخلی و جهانی برای افزایش قابلیت اتصال تاکید دارد.

ظهور اقتصادهای اتصال‌دهنده نشان می‌دهد رقابت ژئوپلیتیک لزوماً به بلوک‌های جداگانه منجر نمی‌شود.

اقتصاد جهانی همچنان به‌هم‌پیوسته است اما اکنون چندهدفه شده و امنیت تامین را در کنار کارآیی می‌سنجد.

کشورهای درحال‌توسعه با ارتقای زیرساخت و ثبات مقررات می‌توانند به حلقه‌های قابل‌اعتماد زنجیره‌های جدید تبدیل شوند.