تحریم و فساد: چرا فشار خارجی در کشورهای رانتی به خشونت داخلی می‌انجامد؟

تحریم‌ها در کشورهای با نهادهای ضعیف و فساد بالا، نابرابری و بی‌ثباتی را تشدید می‌کنند.

مطالعه‌ای بر ۱۲۲ کشور نشان می‌دهد فساد رابطه تحریم و درگیری داخلی را تغییر می‌دهد.

در کشورهای با فساد بالا، تحریم‌های تجاری با افزایش تلفات و خشونت داخلی همراه است.

شاخص فساد بالا، اثر تحریم تجاری بر تلفات را تا ۲۶۰ درصد افزایش می‌دهد.

تحریم باعث کمیابی منابع می‌شود و فساد نحوه توزیع این منابع محدود را تعیین می‌کند.

در نظام‌های غیرشفاف، منابع حمایتی به جای مردم به گروه‌های دارای نفوذ می‌رسد.

توزیع نابرابر هزینه‌های تحریم، خشم عمومی و زمینه درگیری داخلی را فراهم می‌کند.

تجربه ایران با سازوکارهای رانت‌خواری و ضعف نهادی در دوران تحریم همخوانی دارد.

تحریم‌ها طبقه متوسط و تولید مستقل را تضعیف کرده و موقعیت گروه‌های برخوردار را حفظ می‌کنند.

تحریم‌ها لزوماً به تغییر نظام منجر نمی‌شوند، اما رفاه و اعتماد عمومی را تخریب می‌کنند.

کشورهای تحریم‌کننده باید نهادهای توزیع‌کننده هزینه در کشور هدف را بررسی کنند.

معافیت‌های بشردوستانه بدون شفافیت و مسیر دیپلماتیک، تنها به نفع واسطه‌ها تمام می‌شود.

کنترل فساد و شفافیت، کلید اصلی افزایش تاب‌آوری در برابر آسیب‌های تحریم است.