شکاف یک تریلیون دلاری در بازار بدهی؛ چرا قیمت‌ها با رتبه اعتباری همخوانی ندارند؟

بازار اعتبارات شرکتی در ظاهر آرام است اما زیر پوست آن یک تریلیون دلار اوراق با قیمت‌های نامتعارف معامله می‌شود.

بررسی‌ها نشان می‌دهد حدود ۵۸۰ میلیارد دلار در آمریکا و ۴۰۰ میلیارد دلار در اروپا با شکاف قیمتی معامله می‌شوند.

کلیت بازار اوراق با درجه سرمایه‌گذاری بالا باثبات است و نوسانات به پایین‌ترین سطح پنج سال اخیر رسیده است.

این وضعیت برای مدیران سرمایه‌گذاری فعال فرصتی برای کسب سود از طریق اصلاح شکاف‌های قیمتی ایجاد کرده است.

متیو جکسون معتقد است فرصت‌های جذاب در لایه‌های عمیق‌تر بازار و بخش‌های خاص نهفته است.

نوسانات کوچک در شکاف‌های قیمتی می‌تواند حجم عظیمی از بدهی‌ها را از رتبه اعتباری خود خارج کند.

افزایش سهم شرکت‌های ابرمقیاس در شاخص‌های اعتباری، سرمایه‌گذاران را ناچار به تغییر ترکیب سبد دارایی کرده است.

رقابت با چین، ریسک هوش مصنوعی و مواجهه بیمه‌ها با اعتبارات خصوصی، عوامل اصلی تغییرات بازار هستند.

اگر بازار بیش از حد بدبین باشد، خرید اوراق مغضوب می‌تواند سود قابل‌توجهی به همراه داشته باشد.

معیارهای کلی ریسک در آمریکا نشان‌دهنده نگرانی خاصی نیست و شکاف‌ها در پایین‌ترین سطح تاریخی هستند.

در اروپا نیز شکاف بدهی‌های شرکتی به کمترین میزان پس از بحران مالی نزدیک شده است.

حتی با افزایش بازده اوراق دولتی، شکاف اعتبارات شرکتی تغییر چندانی نداشته است.

شرکت‌های ابرمقیاس برای رقابت در هوش مصنوعی به شدت به انتشار بدهی روی آورده‌اند.

سهم شش شرکت بزرگ ابرمقیاس از شاخص اوراق باکیفیت آمریکا نسبت به دو سال پیش دو برابر شده است.

ریسک تحمیلی این شرکت‌ها اکنون از ریسک شش بانک بزرگ وال‌استریت فراتر رفته است.

نیک الفنر معتقد است سرمایه‌گذاران باید در ازای این حجم عظیم بدهی، پاداش متناسب دریافت کنند.

شکاف‌های بزرگ بازتاب‌دهنده خطر افت کیفیت اعتبار و فشار فنی ناشی از انتشار سنگین اوراق است.

برخی اوراق با رتبه A با شکافی عریض‌تر از اوراق BBB معامله می‌شوند که نشان‌دهنده ناهماهنگی است.

این ناهماهنگی‌ها لزوماً به فروش اجباری منجر نمی‌شوند و فرصت‌ها ممکن است به سرعت ناپدید شوند.

بخش‌های مختلف بازار تحت تأثیر عوامل متفاوتی هستند و همبستگی‌های گذشته کمرنگ شده است.

انتخابات فرانسه یک ریسک بالقوه برای دارایی‌های این کشور در ماه‌های آینده محسوب می‌شود.

جکسون معتقد است دوران الگوهای یکسان و همگانی برای چرخه‌های اقتصادی به پایان رسیده است.