چرا شاخص فلاکت در ایران واقعیت‌های اقتصادی را پنهان می‌کند؟

فرمول سنتی شاخص فلاکت (تورم + بیکاری) به دلیل نادیده گرفتن تفاوت‌های کیفی این دو متغیر، گمراه‌کننده است.

پدیده رکود تورمی نشان داد که تورم و بیکاری همیشه در جهت مخالف هم حرکت نمی‌کنند.

اثرات روانی و اجتماعی بیکاری عمیق‌تر از تورم است و ترکیب خطی این دو متغیر، وزن واقعی رنج جامعه را نشان نمی‌دهد.

در ایران، کاهش نرخ مشارکت اقتصادی باعث سرکوب عددی نرخ بیکاری و کم‌برآوردی شاخص فلاکت شده است.

تورم شدید در سبد کالاهای اساسی (خوراک و مسکن) باعث حذف پروتئین و خدمات درمانی از سبد دهک‌های پایین شده است.

فقر اشتغالی و شکاف دستمزد-تورم باعث خروج نیروی کار از بازار رسمی و کاهش انگیزه سرمایه‌گذاری شده است.

سیاستگذاران باید به جای تمرکز بر یک عدد کلی، به نابرابری‌های منطقه‌ای و فقر اشتغالی توجه کنند.