چالش‌های بقا و توسعه در زنجیره فولاد ایران؛ از قیمت‌گذاری تا بحران مواد اولیه

چشم‌انداز نگران‌کننده زنجیره فولاد.

ظرفیت اسمی فولاد به ۶۴.۸ میلیون تن رسیده اما تحقق آن نامشخص است.

تصمیم‌گیری برای آینده فولاد نیازمند نگاه به واقعیت‌های بازار است.

بخش بزرگی از ظرفیت‌های نصب‌شده لزوماً وارد مدار تولید نمی‌شوند.

کمبود اکتشافات معدنی، ریسک توقف تولید فولاد را افزایش داده است.

ضرورت تنوع‌بخشی به منابع تأمین و مسیرهای وارداتی برای کاهش ریسک.

افزایش چشمگیر هزینه‌های بیمه و حمل‌ونقل بین‌المللی ریسک تجارت را بالا برده است.

لزوم بازتعریف هزینه واقعی تأمین با در نظر گرفتن هزینه‌های جانبی.

افزایش شدید هزینه‌های عملیاتی شرکت‌های معدنی از جمله رویالتی و انرژی.

ناکارآمدی قیمت‌گذاری در بورس کالا و عدم انطباق با هزینه‌های واقعی تولید.

تعدد بخشنامه‌های قیمتی، فضای کسب‌وکار را برای شرکت‌های معدنی ناپایدار کرده است.

تغییر ساختار تولید فولاد بر مبنای گاز، نیازمند زیرساخت‌های متناسب بود.

بی‌ثباتی مقررات صادراتی، مانع اصلی فروش محصولات تخصصی در بازارهای جهانی است.

از دست دادن بازارهای منطقه‌ای به نفع چین به دلیل هزینه‌های بالای تولید و تحریم‌ها.

برخورداری از مزیت نسبی برای موفقیت در بازار جهانی کافی نیست.

ضرورت حرکت به سمت مزیت رقابتی و ثبات در سیاست‌گذاری برای توسعه پایدار.