تغییر چهره نولیبرالیسم: وقتی بازار آزاد به خدمت نژادپرستی در می‌آید

اسلوبودین در کتاب جدیدش نولیبرالیسم را پروژه‌ای سیاسی برای محافظت از سرمایه در برابر دموکراسی می‌داند.

عنوان کتاب از اثر جان رالستون سول الهام گرفته شده که به سلطه تکنوکراتیک نقد وارد می‌کرد.

اسلوبودین پیروان راست افراطی هایک را فرزندان نامشروع او می‌نامد که از ایده‌هایش برای نژادگرایی استفاده می‌کنند.

کتاب به طور گسترده‌ای به عنوان بازکاوی ریشه‌های فکری ترامپیسم در رسانه‌ها مطرح شده است.

جریان فکری مورد بحث، شبکه‌ای فراملی از راست افراطی و چهره‌های فناوری‌محور را در بر می‌گیرد.

برخی منتقدان به عدم پرداخت مستقیم به چهره‌های معاصر و ابهام در چارچوب تحلیلی کتاب ایراد گرفته‌اند.

هایک بر نظم خودجوش و تکامل فرهنگی تأکید داشت و منتقد برنامه‌ریزی متمرکز دولتی بود.

اسلوبودین معتقد است تأکید هایک بر تکامل، راه را برای توجیه نابرابری به عنوان امری طبیعی گشود.

نشست مون‌پلرن در سال ۱۹۹۴ نقطه عطفی برای بازتعریف دشمنان آزادی در قالب برابری‌خواهی بود.

پیروان هایک از استعاره‌های زیستی برای انگ‌زدن به عدالت‌خواهی اجتماعی استفاده کردند.

ائتلاف نولیبرال‌ها و محافظه‌کاران مذهبی در دهه ۸۰ زمینه‌ساز فیوژنیسم جدید شد.

کتاب به مفهوم اقتصاد قوم‌محور و پیوند آن با نژادگرایی زیستی در حلقه‌های راست افراطی می‌پردازد.

منتقدان دقت آرشیوی اسلوبودین در بازسازی مباحثات انجمن مون‌پلرن را می‌ستایند.

منتقدان کتاب را به گزینش‌گری در نقل‌قول‌ها و نادیده گرفتن تضادهای پوپولیسم معاصر متهم می‌کنند.

ابهام در ماهیت دقیق پیوندهای میان راست پوپولیستی و نولیبرالیسم از نقدهای اصلی است.

تز پیش‌واکنش نخبگان اسلوبودین ممکن است پیچیدگی‌های شکل‌گیری قدرت سیاسی را ساده‌سازی کرده باشد.

ارزش کتاب در پرسش درباره چگونگی تبدیل زبان بازار آزاد به ابزاری برای توجیه نابرابری است.

کتاب دعوتی برای بازاندیشی در شرایطی است که نظریه‌های اقتصادی در خدمت ایدئولوژی‌های دیگر قرار می‌گیرند.

وارثان خودخوانده هایک در عمل از اصول او درباره تمایز قانون تکامل و جبر طبیعی عبور کرده‌اند.