سیمان در چنبره مالکیت دولتی؛ چرا نوسازی صنعت متوقف شده است؟

ساختار مالکیت مانع نوآوری است و خروج سود، نوسازی را غیرممکن کرده است.

بانک‌ها و نهادهای بازنشستگی بازیگران اصلی کنترل بازار سیمان هستند.

سهم بخش عمومی از کنترل بازار سیمان به حدود ۷۰ درصد می‌رسد.

سهم بخش عمومی از جریان نقدی کمتر از سهم کنترلی آن است.

دبیر انجمن سیمان معتقد است ترکیب سهامداری به تنهایی ملاک ناکارآمدی نیست.

توزیع ۹۰ درصدی سود، منابع لازم برای سرمایه‌گذاری در انرژی را از بین برده است.

کاهش توان سرمایه‌گذاری، امنیت تأمین سیمان در آینده را تهدید می‌کند.

شرکت‌های وابسته به نهادهای عمومی نیز در برابر سهامداران پاسخگو هستند.

چابکی بخش خصوصی مزیت است، اما مشکل اصلی خروج سود از شرکت‌هاست.

پیشنهاد می‌شود الگوی پالایشگاه‌ها برای تخصیص سود به توسعه اجرا شود.

بورس کالا فضای شفافی برای قیمت‌گذاری و صادرات ایجاد کرده است.

اصلاح ساختار باید بدون اختلال در تولید و با اولویت تاب‌آوری انرژی انجام شود.