چرا بخش دولتی ایران از نوآوری میترسد؟ بازخوانی هزینه فرصت در حکمرانی
محافظهکاری مدیران دولتی و نادیده گرفتن «هزینه فرصت» توسط نهادهای نظارتی، مانع اصلی نوآوری و رشد بهرهوری در اقتصاد ایران است.
چرا در نظام اداری ما، مدیری که با «تصمیم نگرفتن» باعث عقبماندگی تکنولوژیک کشور میشود، هرگز بابت ضرر میلیاردی ناشی از این فرصتسوزی مجازات نمیشود؟
پاسخ را از دستیار بپرسنکات کلیدی خبر
چرا این خبر مهم است؟
وقتی نهادهای بزرگ مالی از فناوریهای نوین عقب میمانند، هزینه آن به صورت تورم، خدمات گرانتر و کاهش سرعت رشد اقتصادی به جیب تمام مردم تحمیل میشود.
نکات پنهان خبر
در نظام اداری ایران، «ریسکِ عمل» به شدت جریمه میشود اما «ریسکِ بیعملی» (که منجر به هزینه فرصتهای کلان میشود) کاملاً نادیده گرفته میشود؛ این موضوع باعث شده «سکون» به استراتژی بقای مدیران تبدیل شود.
نگاه دیگر
برخی معتقدند در شرایط فساد سیستماتیک، سختگیری نظارتی تنها راه جلوگیری از هدررفت منابع است، حتی اگر به قیمت توقف نوآوری باشد.
منتظر چه باید بود؟
انتظار میرود فشار برای ایجاد «سندباکسهای مقرراتی» و اصلاح قوانین نظارتی جهت حمایت از تصمیمات نوآورانه در بخش عمومی افزایش یابد.
اگر…؟
اگر نهادهای نظارتی موظف میشدند سالانه گزارش «خسارت ناشی از فرصتهای از دست رفته» را منتشر کنند، رفتار مدیران چه تغییری میکرد؟
پاسخ را از دستیار بپرس