محیط آزمون مقرراتی
محیط آزمون مقرراتی مثل یک آزمایشگاه زنده برای ایدههای جدید اقتصادی است. در دنیای امروز که تکنولوژی سریعتر از قانون حرکت میکند، دولتها فضایی را ایجاد میکنند تا شرکتهای نوپا یا همان استارتاپها بتوانند بدون درگیر شدن در پیچوپمهای اداری و قوانین سختگیرانه همیشگی، خدمات خود را برای مدتی محدود روی گروه کوچکی از مشتریان واقعی امتحان کنند. در این مدت، نهادهای ناظر مثل بانک مرکزی یا بورس از نزدیک عملکرد آنها را رصد میکنند تا مطمئن شوند این ایده جدید، خطری برای امنیت مالی کشور ایجاد نمیکند.
برای ما به عنوان مصرفکننده، وجود این محیط به معنای دسترسی به خدمات ارزانتر و هوشمندتر است. مثلاً اگر قرار باشد یک اپلیکیشن ایرانی برای خرید و فروش خردِ طلا یا روشهای جدید پرداخت موبایلی راه بیفتد، ابتدا در این محیط آزمایش میشود. این کار باعث میشود به جای اینکه یک تکنولوژی جدید به دلیل نبود قانون کلاً ممنوع شود یا برعکس، بدون نظارت باعث کلاهبرداری و از دست رفتن پول مردم شود، ابتدا در یک مسیر امن امتحان شده و سپس با مجوز رسمی به سفره و جیب مردم راه پیدا کند.
چرا الان مهم است
تازهبا بالا گرفتن بحثها درباره ترسِ نهادهای حاکمیتی از نوآوری و هزینههایی که این محافظهکاری به اقتصاد ایران تحمیل میکند، مفهوم «محیط آزمون» دوباره به صدر آمده است. این ابزار به دولت اجازه میدهد بدون هراس از فروپاشیِ نظمِ بازار، فضا را برای کسبوکارهای نوین (مثل فینتکها) باز کند تا ایدههایشان را در محیطی کنترلشده و تحت نظارتِ منعطف آزمایش کنند.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا بخش دولتی ایران از نوآوری میترسد؟ بازخوانی هزینه فرصت در حکمرانی
محافظهکاری مدیران دولتی و نادیده گرفتن «هزینه فرصت» توسط نهادهای نظارتی، مانع اصلی نوآوری و رشد بهرهوری در اقتصاد ایران است.
۲۰ تیر ۱۴۰۵