معمای ۶ میلیارد دلاری؛ آیا توافق با آمریکا واسطه‌های اماراتی را از بازار غلات ایران حذف می‌کند؟

توافق ایران و آمریکا برای تخصیص ۶ میلیارد دلار جهت خرید دارو و غلات، بحث‌های سیاسی و اقتصادی گسترده‌ای برانگیخته است.

مقامات آمریکایی بر نفع کشاورزان خود تأکید دارند، در حالی که همتی بر خرید بر اساس رقابت و کیفیت تأکید می‌کند.

پیشینه این توافق به آزادسازی منابع در کره‌جنوبی و انتقال به قطر بازمی‌گردد که تاکنون اجرایی نشده است.

مقرر شده ۱۲ میلیارد دلار آزاد شود که نیمی از آن محدود به واردات کالاهای اساسی و دارو است.

آمار گمرک نشان می‌دهد امارات سهم بزرگی در واسطه‌گری واردات سویا، ذرت و گندم ایران دارد.

تولید ناچیز امارات و سهم بالای آن در صادرات به ایران، نشان‌دهنده عدم شفافیت ناشی از تحریم‌هاست.

روسیه، ترکیه، برزیل و آرژانتین تأمین‌کنندگان اصلی هستند، اما تحریم‌ها مانع ثبت دقیق آمار مبدأ شده است.

شرکت‌های بزرگ جهانی همواره از طریق واسطه‌ها در زنجیره تأمین غلات ایران حضور داشته‌اند.

کارشناسان معتقدند واردات غله از آمریکا باید از منظر اقتصادی و امنیت غذایی، دور از سیاست بررسی شود.

رفع تحریم‌ها ذیل توافق ۶۰ روزه می‌تواند فرصتی برای تأمین مستقیم نیازهای کشاورزی و دامی باشد.

افزودن آمریکا به مبادی وارداتی، فضای رقابتی ایجاد کرده و هزینه تمام‌شده را برای تجار کاهش می‌دهد.

صرفه اقتصادی، هزینه‌های حمل و تخفیف‌های کشتیرانی عوامل تعیین‌کننده در انتخاب منبع خرید هستند.

واردات مستقیم مستلزم انطباق زمان‌بر استانداردهای قرنطینه‌ای بین وزارتخانه‌های کشاورزی دو کشور است.

کیفیت ذرت آمریکایی در مقایسه با سایر رقبا متفاوت است و باید بر اساس نیاز دامداری‌ها سنجیده شود.

سیاستگذار می‌تواند با مشوق‌هایی، مسیر استفاده از پول‌های بلوکه‌شده را برای تجار هموار کند.

رفع محدودیت‌های بانکی فضای رقابتی جهانی ایجاد می‌کند، هرچند تاکنون اختلال جدی در تأمین کالا نبوده است.