گریز به کیفیت

گریز به کیفیت زمانی اتفاق می‌افتد که ترس و نااطمینانی به بازار سایه می‌اندازد. در این شرایط، سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند سودِ احتمالیِ زیاد را فدای امنیت کنند. آن‌ها دارایی‌هایی مثل سهام شرکت‌های کوچک یا ارزهای دیجیتالِ پُرنوسان را می‌فروشند و سراغ دارایی‌هایی می‌روند که در طول تاریخ ثابت کرده‌اند در برابر طوفان‌های اقتصادی مقاوم هستند. این یک واکنشِ دفاعی برای جلوگیری از سوخت‌شدنِ اصلِ سرمایه در روزهای ابریِ اقتصاد است.

در ایران، این پدیده را بارها در زمانِ تنش‌های سیاسی یا جهش‌های ناگهانی نرخ ارز دیده‌ایم. وقتی تابلوی بورس قرمز می‌شود و اعتماد به بازارهای مالی کاهش می‌یابد، موجِ بزرگی از نقدینگی به سمت بازارِ طلا و سکه روانه می‌شود. در واقع، مردم با خریدِ سکه یا صندوق‌های طلا، به یک پناهگاهِ امن گریز می‌کنند تا قدرتِ خریدشان در برابر تورم و نوسانات حفظ شود. این رفتار باعث می‌شود قیمتِ دارایی‌های امن، حتی در اوج رکودِ سایر بازارها، با رشدِ ناگهانی مواجه شود.