گردشگری مذهبی

گردشگری مذهبی یعنی جابه‌جایی مسافران برای زیارت اماکن مقدس یا حضور در آیین‌های مذهبی. در ایران، این مفهوم فراتر از یک سفر معنوی، یکی از پایدارترین بخش‌های اقتصاد است؛ چون برخلاف گردشگری تفریحی که با تغییر فصل یا نوسان قیمت‌ها به‌سرعت افت می‌کند، زائران معمولاً در هر شرایط اقتصادی تلاش می‌کنند سفر زیارتی خود را، حتی با بودجه محدودتر، در اولویت قرار دهند.

این نوع گردشگری مستقیماً روی معیشت مردم در شهرهای مقصد اثر می‌گذارد. وقتی میلیون‌ها زائر به شهرهایی مثل مشهد، قم یا شیراز می‌روند، زنجیره‌ای از درآمد برای رانندگان، صاحبان هتل‌آپارتمان‌ها و فروشندگان خرد ایجاد می‌شود. همچنین، ورود زائران خارجی از کشورهایی مثل عراق یا پاکستان، منبع مهمی برای ورود ارز غیرنفتی به کشور است که می‌تواند به رونق بازارهای محلی و ایجاد شغل‌های خدماتی جدید کمک کند.