گردشگری دریایی
گردشگری دریایی یعنی استفاده هوشمندانه از پتانسیل دریاها و سواحل برای جذب مسافر؛ از قایقسواری و غواصی در جزیره کیش گرفته تا کشتیهای تفریحی در دریای عمان و اقامتگاههای ساحلی در مازندران. این صنعت فقط به شنا کردن محدود نمیشود، بلکه زنجیرهای از خدمات شامل حملونقل دریایی، ورزشهای آبی و هتلداری ساحلی را در بر میگیرد. در ایران با داشتن هزاران کیلومتر مرز آبی، این بخش یکی از بهترین فرصتها برای عبور از اقتصاد نفتی و حرکت به سمت درآمدهای پایدار خدماتی است. برای مردم و سرمایهگذاران، رونق این صنعت به معنای افزایش ارزش داراییهای غیرمنقول در شهرهای ساحلی و ایجاد فرصتهای شغلی جدید است. مثلاً وقتی زیرساختهای گردشگری در منطقهای مثل چابهار یا هرمز توسعه مییابد، علاوه بر رشد قیمت مسکن و زمین، کسبوکارهای کوچکی مثل بومگردیها و خدمات لجستیکی رونق میگیرند. این اتفاق باعث میشود پول گردشگر مستقیماً به سفره جامعه محلی وارد شده و قدرت خرید مردم در این مناطق بهبود یابد.
چرا الان مهم است
تازهناآرامیهای اخیر در خلیجفارس، نبض گردشگری دریایی در قطبهایی مثل هرمزگان را کُند کرده است. وقتی سایه تنش بر آبهای جنوبی میافتد، از قایقهای تفریحی قشم تا هتلهای ساحلی، همگی با رکود مواجه میشوند. این وضعیت نشان میدهد که معیشت هزاران ایرانی در سواحل جنوب، چقدر به ثبات سیاسی و امنیت مرزهای آبی گره خورده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
بحران در خلیجفارس؛ جنگ چگونه گردشگری هرمزگان را به تعطیلی کشاند؟
جنگ با تخریب زیرساختهای دریایی و هتلها، صنعت گردشگری هرمزگان را با بحران بیکاری و خسارات سنگین مواجه کرده است.
۴ مرداد ۱۴۰۵