گردشگری خروجی

وقتی شما برای تعطیلات به استانبول می‌روید یا برای تجارت راهی دبی می‌شوید، بخشی از گردشگری خروجی ایران هستید. در نگاه اقتصادی، این سفرها دقیقاً شبیه به واردات کالا عمل می‌کنند؛ به این معنی که شما پولی را که در داخل ایران به دست آورده‌اید، برای خرید خدمات از فروشندگان خارجی (مانند هتل‌ها، رستوران‌ها و خطوط هوایی بین‌المللی) هزینه می‌کنید و باعث جابه‌جایی سرمایه از اقتصاد کشور به خارج می‌شوید.

این موضوع مستقیماً با قیمت دلار و معیشت مردم گره خورده است. افزایش تقاضا برای سفرهای خارجی، فشار را بر ذخایر ارزی بانک مرکزی زیاد می‌کند و معمولاً دولت‌ها برای کنترل این خروج ارز، سیاست‌هایی مثل تعیین سهمیه «ارز مسافرتی» یا افزایش «عوارض خروج از کشور» را اجرا می‌کنند. برای یک خانواده ایرانی، نوسان نرخ ارز به معنای تغییر ناگهانی هزینه سفر است؛ به همین دلیل با گران شدن دلار، الگوی سفرها از مقصدهای دور به کشورهای همسایه و در نهایت به سمت گردشگری داخلی تغییر می‌یابد.