گردشگری بین‌المللی

گردشگری بین‌المللی در واقع یک نوع صادرات نامرئی است. وقتی یک توریست از کشورهای همسایه یا سایر نقاط جهان به ایران می‌آید و برای هتل، غذا، حمل‌ونقل یا خرید صنایع دستی هزینه می‌کند، بدون اینکه کالایی را به صورت فیزیکی از مرز صادر کرده باشیم، ارز وارد کشور شده است. این جریان پولی برخلاف درآمدهای نفتی که در اختیار دولت است، مستقیماً به بدنه جامعه و کسب‌وکارهای کوچک تزریق می‌شود و سرعت گردش پول را در سفره مردم افزایش می‌دهد. اهمیت این موضوع برای یک ایرانی در ثبات بازار ارز و رونق شهرهای توریستی نهفته است. هر چقدر تعداد گردشگران ورودی بیشتر باشد، عرضه دلار و یورو در بازار افزایش یافته و این موضوع می‌تواند به کنترل قیمت ارز کمک کند. به عنوان مثال، رونق حضور گردشگران در بازارهای سنتی اصفهان یا شیراز، زنجیره‌ای از مشاغل از راننده تاکسی و راهنما تا رستوران‌دار و هنرمند صنایع دستی را فعال می‌کند که نتیجه آن کاهش نرخ بیکاری و افزایش قدرت خرید در آن مناطق است.