کیفیت حکمرانی

کیفیت حکمرانی یعنی شیوه مدیریت منابع و قدرت در یک کشور که فراتر از نام دولت‌ها، به کارآمدی نهادها می‌پردازد. این مفهوم بررسی می‌کند که قوانین چقدر پیش‌بینی‌پذیر هستند، دستگاه‌های اجرایی چقدر در برابر مردم پاسخگو می‌مانند و آیا یک شهروند می‌تواند بدون نیاز به واسطه و پارتی‌بازی، فعالیت اقتصادی سالمی داشته باشد. در واقع، حکمرانی خوب به معنای ایجاد زمینی صاف و شفاف برای بازی همه بازیگران اقتصاد است.

در اقتصاد ایران، پایین بودن کیفیت حکمرانی خود را در قالب بخشنامه‌های ناگهانی، امضاهای طلایی و فساد اداری نشان می‌دهد که نتیجه‌اش فرار سرمایه و نوسان دائم قیمت‌هاست. وقتی حکمرانی ضعیف باشد، شما به جای تمرکز بر بهبود مهارت یا کسب‌وکارتان، مدام باید نگران باشید که تصمیم شبانه یک نهاد چطور ارزش پولتان را کم می‌کند. بهبود این شاخص یعنی کاهش هزینه‌های زندگی و ایجاد امنیتی که در آن، سود واقعی نصیب تولیدکننده شود، نه دلال.