کمیته تخصیص بودجه

کمیته تخصیص بودجه در واقع نقشِ صندوق‌دارِ هوشمندِ دولت را بازی می‌کند. با اینکه مجلس در ابتدای سال عددی را برای هر وزارتخانه تصویب کرده، اما چون درآمدهای دولت مثل فروش نفت یا مالیات در طول سال نوسان دارد، این کمیته هر چند وقت یک‌بار تشکیل جلسه می‌دهد تا ببیند چقدر پول در خزانه هست و اولویتِ پرداخت با کدام بخش است. در واقع، این کمیته «اعتبار» روی کاغذ را به «نقدینگی» در حسابِ دستگاه‌ها تبدیل می‌کند تا دخل و خرج دولت با هم بخواند.

وقتی این کمیته تصمیم می‌گیرد بودجهٔ یک پروژه عمرانی مثل ساخت یک بزرگراه یا بیمارستان را دیرتر تخصیص دهد، یعنی آن پروژه عملاً خوابیده و تورم هزینه‌های تمام‌شده‌اش را بالا می‌برد. برای مردم، عملکرد این کمیته یعنی تفاوتِ بینِ وعده و عمل؛ مثلاً اگر حقوق کارمندان یا یارانه‌ها به موقع پرداخت می‌شود یا جاده‌ای در نزدیکی شهر شما نیمه‌کاره می‌ماند، همگی نتیجهٔ اولویت‌بندیِ این کمیته در تقسیمِ پول‌های محدودِ دولت بین نیازهای بی‌شمار است.