کارگر روزمزد
کارگر روزمزد به کسی گفته میشود که رابطه استخدامی پایداری با کارفرما ندارد و مزدش را صرفاً بر اساس روزهای فعالیتش میگیرد. در بازار کار ایران، این افراد اغلب در بخشهایی مثل ساختمانسازی، کشاورزی فصلی یا خدمات موقت حضور دارند. چون قرارداد کتبی و رسمی در میان نیست، این گروه از چتر حمایتی تامین اجتماعی خارج میمانند و در روزهای بیماری یا تعطیلات، هیچ درآمدی ندارند.
امنیت مالی این افراد به شدت به نبض اقتصاد گره خورده است؛ برای مثال، وقتی رکود در بازار مسکن تهران حاکم میشود یا قیمت مصالح ساختمانی جهش میکند، اولین کسانی که سفرهشان کوچک میشود، کارگران میادین شهر هستند. برخلاف کارمندان که حقوق ماهانه ثابت دارند، کارگر روزمزد در مواجهه با تورم هیچ سازوکاری برای جبران هزینهها ندارد و هر توقف در فعالیتهای عمرانی یا تغییرات فصلی، مستقیماً معیشت و آینده خانواده او را با ریسک جدی مواجه میکند.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهای اخیر، چالشهای معیشتی کارگران ساختمانی و فشار ناشی از افزایش هزینههای بیمه، موضوع کارگران روزمزد را به صدر اخبار آورده است. این گروه که فاقد درآمد ثابت ماهانه هستند، با هر نوسان در قوانین حمایتی، امنیتِ لرزانِ شغلی و توان خرید خود را در برابر تورم از دست میدهند؛ مسئلهای که مستقیماً بر ثبات بازار کار غیررسمی ایران اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
بحران معیشتی کارگران ساختمانی؛ انتقاد تند از افزایش چندباره حق بیمه تأمین اجتماعی
افزایش چندباره حق بیمه تأمین اجتماعی، معیشت کارگران ساختمانی روزمزد را با بحران جدی و بنبست مالی مواجه کرده است.
۱۱ تیر ۱۴۰۵