پایداری زیست‌محیطی

پایداری زیست‌محیطی به زبان ساده یعنی طوری از طبیعت برداشت کنیم که دخل و خرج زمین با هم بخواند. اگر بیش از آنچه طبیعت می‌تواند بازسازی کند مصرف کنیم، در واقع داریم از اصلِ سرمایه ملی برمی‌داریم و نه از سود آن. در اقتصاد ایران، این موضوع فقط یک بحث اخلاقی یا فانتزی نیست، بلکه مستقیماً با بقای کسب‌وکارها، امنیت غذایی و حفظ ارزش دارایی‌های ما در بلندمدت گره خورده است. وقتی پایداری رعایت نشود، هزینه‌اش به صورت مستقیم از جیب مردم پرداخت می‌شود. برای مثال، برداشت بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی باعث فرونشست زمین در دشت‌های ایران شده که نتیجه آن تخریب خانه‌ها، کاهش ارزش زمین‌های کشاورزی و در نهایت گرانی محصولات پروتئینی و صیفی‌جات است. همچنین آلودگی هوا در کلان‌شهرها با تعطیلی‌های مکرر و افزایش هزینه‌های درمان، بهره‌وری اقتصادی را کاهش داده و فشار مالی مضاعفی به خانواده‌ها وارد می‌کند. بنابراین، پایداری زیست‌محیطی یعنی تضمین اینکه فرزندان ما هم بتوانند در این سرزمین کار کنند و ثروتمند شوند.