واگذاری

واگذاری در زبان ساده یعنی یک مالک (چه دولت باشد و چه یک شرکت خصوصی) تصمیم می‌گیرد بخشی از دارایی، کارخانه یا سهام زیرمجموعه خود را بفروشد و از مالکیت خود خارج کند. این اقدام لزوماً به معنی شکست نیست؛ بلکه اغلب یک استراتژی هوشمندانه برای سبک کردن بار هزینه‌ها و تزریق پول نقد به بخش‌های مهم‌تر کسب‌وکار است. در اقتصاد ایران، واگذاری‌ها عمدتاً در قالب اصل ۴۴ قانون اساسی و با هدف کوچک کردن بدنه دولت صورت می‌گیرد.

برای شما به عنوان یک سرمایه‌گذار یا شهروند، واگذاری‌ها بسیار تعیین‌کننده‌اند. مثلاً وقتی دولت سهام یک پالایشگاه یا بانک را در بورس واگذار می‌کند، فرصتی برای مردم فراهم می‌شود تا در سود آن شریک شوند. از سوی دیگر، اگر یک شرکت بورسی زیرمجموعه زیان‌ده خود را واگذار کند، هزینه‌هایش کم شده و معمولاً ارزش سهامش در بازار رشد می‌کند. اما اگر این فرآیند شفاف نباشد، می‌تواند به بیکاری کارگران یا اتلاف منابع ملی منجر شود؛ بنابراین کیفیت واگذاری مستقیماً روی امنیت شغلی و ارزش دارایی‌های مردم اثر می‌گذارد.