واحد محاسباتی

واحد محاسباتی در واقع همان خط‌کشی است که با آن قیمت همه‌چیز، از یک قرص نان تا یک آپارتمان را اندازه می‌گیریم. این واحد به ما اجازه می‌دهد ارزش دارایی‌های مختلف را با هم مقایسه کنیم و بفهمیم چقدر ثروتمند هستیم یا چقدر بدهکاریم. بدون یک واحد مشخص، تجارت غیرممکن می‌شد چون نمی‌توانستیم قیمت یک کیلو گوشت را با هزینه تعمیر خودرو بسنجیم. در اقتصاد ایران، ما با پدیده عجیبی روبرو هستیم؛ واحد رسمی در دفاتر بانکی ریال است، اما واحد محاسباتی واقعی در ذهن مردم تومان است. وقتی تورم بالا می‌رود، این واحد حتی تغییر شکل می‌دهد. مثلاً بسیاری از فروشندگان خودرو یا مسکن، قیمت‌ها را در ذهن خود با دلار یا سکه می‌سنجند تا ارزش دارایی‌شان در برابر کاهش ارزش پول ملی حفظ شود. این یعنی وقتی واحد محاسباتی رسمی کارایی‌اش را از دست می‌دهد، مردم سراغ خط‌کش‌های پایدارتر می‌روند تا بفهمند واقعاً چقدر سود یا ضرر کرده‌اند.