هیدروکراکر

هیدروکراکر یا واحد شکست هیدروژنی، در واقع کارخانه تبدیل «نفت بد به سوخت خوب» است. در این واحد، مولکول‌های درشت و سنگین نفت که معمولاً به محصولات ارزان‌قیمتی مثل نفت‌کوره (مازوت) تبدیل می‌شوند، تحت فشار بسیار بالا و با کمک هیدروژن خرد شده و به محصولات سبک و باارزشی مثل بنزین، گازوئیل و سوخت هواپیما تبدیل می‌شوند. این فرآیند نه تنها مقدار سوخت بیشتری از هر بشکه نفت استخراج می‌کند، بلکه ناخالصی‌هایی مثل گوگرد را هم از بین می‌برد تا سوخت نهایی استانداردهای زیست‌محیطی بالایی داشته باشد.

در اقتصاد ایران که بسیاری از پالایشگاه‌ها قدیمی هستند و سهم بزرگی از خروجی آن‌ها مازوتِ آلاینده و ارزان است، هیدروکراکر حکم یک نجات‌دهنده را دارد. برای مثال، وقتی پالایشگاهی مثل اصفهان یا بندرعباس واحد هیدروکراکر خود را ارتقا می‌دهد، سودآوری نماد آن در بورس تهران به شدت تحت تاثیر مثبت قرار می‌گیرد، چون می‌تواند محصول گران‌تری بفروشد. برای مردم عادی هم، توسعه این واحدها به معنای کاهش نیاز کشور به واردات بنزین با ارز دولتی و همچنین تنفس هوای پاک‌تر است، چرا که سوخت تولیدی در این واحدها برخلاف روش‌های قدیمی، فاقد مواد سمی و گوگرد غلیظ است.