هدف‌گیری جغرافیایی

در اقتصاد ایران که تفاوت سطح رفاه بین پایتخت و مناطق مرزی چشمگیر است، هدف‌گیری جغرافیایی یعنی دولت به‌جای پخش کردنِ قطره‌چکانیِ منابع در همه جا، روی نقاطی دست بگذارد که بیشترین نیاز را دارند. مثلاً به‌جای پرداخت یارانه نقدیِ یکسان به همه، بودجه را صرف ساخت زیرساخت یا ایجاد اشتغال در استان‌هایی مثل سیستان و بلوچستان یا ایلام کند. این کار باعث می‌شود پولِ محدودِ دولت، درست در جایی خرج شود که بیشترین تغییر را در زندگی مردم ایجاد می‌کند.

این رویکرد مستقیماً روی آینده مالی و کیفیت زندگی شما اثر دارد؛ چرا که توزیع ناعادلانه منابع باعث کوچِ گسترده به شهرهای بزرگ، گران شدنِ سرسام‌آور مسکن و فشار بر زیرساخت‌های شهری می‌شود. وقتی هدف‌گیری جغرافیایی درست انجام شود، با رونق گرفتنِ اقتصاد در شهرهای کوچک‌تر، توازن به بازار کار و مسکن برمی‌گردد و از هدررفتِ سرمایه‌های ملی در پروژه‌های غیرضروریِ مناطقِ برخوردار جلوگیری می‌شود.