نیروگاه تولید پراکنده

نیروگاه تولید پراکنده که به آن DG هم می‌گویند، شامل مولدهای کوچکی است که ظرفیت تولید محدودی دارند و برخلاف نیروگاه‌های عظیم ملی، در نزدیکی مصرف‌کننده نصب می‌شوند. در ایران این نیروگاه‌ها معمولاً با سوخت گاز کار می‌کنند و هدفشان این است که برق را بدون نیاز به شبکه‌های انتقال طولانی و پرهزینه، مستقیماً به دست مصرف‌کننده برسانند. این یعنی برق در همان نقطه‌ای که تولید شده، مصرف می‌شود و دیگر بخشی از آن در مسیر سیم‌های طولانی بین‌شهری هدر نمی‌رود. اهمیت این موضوع برای ما در روزهای گرم تابستان و اوج بار شبکه مشخص می‌شود. وقتی شبکه سراسری برق تحت فشار است و احتمال خاموشی بالا می‌رود، یک واحد تولیدی یا یک برج مسکونی که نیروگاه پراکنده دارد، می‌تواند مستقل از شبکه سراسری، برق خود را تأمین کند و از توقف تولید یا قطع شدن وسایل سرمایشی جلوگیری کند. علاوه بر این، سرمایه‌گذاری در این نیروگاه‌ها در ایران به دلیل دسترسی به منابع گاز و سیاست‌های خرید تضمینی برق توسط دولت، به یک فرصت اقتصادی برای بخش خصوصی تبدیل شده تا هم به پایداری شبکه کمک کنند و هم درآمدزایی داشته باشند.