نفت روی آب
وقتی ایران نمیتواند نفت تولیدی خود را به سرعت بفروشد، به جای بستن چاهها که هزینهبر است، نفت را در کشتیهای نفتکش بزرگ روی خلیج فارس نگه میدارد. این تانکرهای شناور مثل انبارهای موقتی عمل میکنند که منتظرند مشتری پیدا شود یا راهی برای دور زدن محدودیتهای صادراتی باز شود. در واقع، این نفت نه در زمین است و نه در جیب دولت، بلکه در میانه راه معلق مانده است. افزایش حجم نفت روی آب برای مردم ایران یک زنگ خطر اقتصادی است؛ چون نشان میدهد درآمدهای ارزی دولت کاهش یافته و احتمالاً کسری بودجه و تورم در پیش است. مثلاً وقتی خبر میرسد که تعداد تانکرهای ذخیره در خارگ زیاد شده، بازار ارز نگران میشود؛ چون میفهمد دلار کمتری وارد کشور خواهد شد و این موضوع مستقیماً روی قیمت کالاهای وارداتی و قدرت خرید ما اثر میگذارد.
چرا الان مهم است
تازهذخیره شدن میلیونها بشکه نفت روی کشتیها، نشانه دشواری در صادرات و فشار تحریمهاست. گزارشهای اخیر درباره ابهام در سرنوشت ۸۰ میلیون بشکه نفت روی آب و نقش واسطهها در این معاملات، زنگ خطر فساد و هدررفت منابع ملی را به صدا درآورده است؛ موضوعی که مستقیماً بر ثبات ارزی و بودجه کشور اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
ابهامات فروش ۸۰ میلیون بشکه نفت؛ چرا واسطهها به کانون فساد تبدیل شدهاند؟
فروش نفت از طریق واسطهها برای دور زدن تحریمها، ریسک فساد و حیفومیل منابع ملی را افزایش داده است.
۲۹ شهریور ۱۴۰۵