نجات مالی

نجات مالی زمانی اتفاق می‌افتد که یک نهاد مالی بزرگ مثل یک بانک، آن‌قدر بدهی بالا می‌آورد که دیگر توان پرداخت پول مشتریانش را ندارد. در این شرایط، چون سقوط این بانک می‌تواند مثل دومینو بقیه اقتصاد را هم زمین بزند، بانک مرکزی یا دولت وارد عمل می‌شوند و با تزریق نقدینگی یا قبول بدهی‌ها، اجازه نمی‌دهند بانک تعطیل شود. در واقع، دولت نقش فرشته نجات را بازی می‌کند تا اعتماد عمومی به سیستم بانکی از بین نرود و بحران به تمام بخش‌های بازار سرایت نکند.

در ایران، ملموس‌ترین مثال نجات مالی را در ماجرای بحران موسسات اعتباری دیدیم. وقتی این موسسات ورشکست شدند، بانک مرکزی برای جلوگیری از آشوب اجتماعی و حفظ پول سپرده‌گذاران، هزاران میلیارد تومان پول چاپ کرد تا طلب مردم را بدهد. نتیجه این شد که اگرچه پولِ اسمیِ سپرده‌گذاران حفظ شد، اما این نقدینگی عظیم باعث جهش تورم و کاهش قدرت خرید کل جامعه شد؛ یعنی در عمل، هزینه نجات مالی یک بخش از اقتصاد، از جیب تمام مردم و از طریق کاهش ارزش ریال پرداخت شد.