مستمری بازماندگان

مستمری بازماندگان در واقع چترِ حمایتیِ نظامِ بیمه‌ای برای خانواده‌هایی است که نان‌آورِ خود را از دست داده‌اند. وقتی فردی که حقِ بیمه پرداخت کرده (چه کارمند، چه کارگر و چه خویش‌فرما) فوت می‌کند، سازمان‌هایی مثل تأمین اجتماعی یا صندوق بازنشستگی کشوری موظف می‌شوند بخشی از حقوق او را به بازماندگانش بپردازند. این پول صدقه یا کمک‌هزینه نیست، بلکه حقِ قانونیِ خانواده است که از محلِ سال‌ها واریزِ حقِ بیمه توسطِ متوفی تأمین می‌شود و به نسبت‌های مشخص بین اعضای خانواده تقسیم می‌گردد. در اقتصادِ تورمیِ ایران، این مستمری نقشِ حیاتی در جلوگیری از سقوطِ ناگهانیِ سطحِ زندگیِ خانواده دارد. برای مثال، اگر سرپرستِ خانوار بیمه باشد، پس از فوت او، همسرش حتی در صورتِ ازدواجِ مجدد یا داشتنِ شغل (در قانون جدید)، همچنان سهمِ خود را دریافت می‌کند. این مستمری برای فرزندان نیز تا سنِ قانونی یا پایانِ تحصیلات ادامه دارد. در واقع این جریانِ نقدی، تنها داراییِ مطمئنی است که در روزهای سختِ پس از فقدان، به کمکِ هزینه‌های ضروریِ زندگی مثل اجاره‌خانه و معیشت می‌آید و مانع از فقرِ مطلقِ بازماندگان می‌شود.