مالیات پیگویی

مالیات پیگویی نوعی جریمهٔ مالی برای فعالیت‌هایی است که سودش به یک فرد یا شرکت می‌رسد اما ضرر و هزینهٔ جانبی آن را همهٔ مردم می‌پردازند. در اقتصاد به این ضررها پیامد منفی می‌گویند. برخلاف مالیات بر درآمد که هدفش صرفاً تأمین بودجه دولت است، مالیات پیگویی می‌خواهد قیمت یک کالا یا خدمت را به هزینهٔ واقعی و اجتماعی‌اش نزدیک کند تا افراد انگیزه پیدا کنند کمتر سراغ کارهای آسیب‌زا بروند.

در اقتصاد ایران، نمونه‌های ملموس این مالیات را می‌توان در عوارض آلایندگی کارخانه‌های اطراف شهرهای بزرگ، مالیات بر سیگار یا عوارض ورود به طرح ترافیک دید. وقتی دولت روی مصرف بنزین یا پلاستیک مالیات وضع می‌کند، در واقع می‌خواهد بخشی از هزینهٔ درمان بیماری‌های تنفسی یا پاکسازی محیط‌زیست را از خودِ مصرف‌کننده بگیرد. این کار باعث می‌شود تولیدکننده به سمت تکنولوژی‌های پاک‌تر برود و مصرف‌کننده هم در خریدهای آسیب‌رسان خود تجدیدنظر کند که در بلندمدت به نفع سلامت و ثروت کل جامعه است.