مالیات بر سود بادآورده

مالیات بر سود بادآورده زمانی وضع می‌شود که یک شرکت یا صنعت، بدون اینکه تغییری در کیفیت یا حجم فعالیتش داده باشد، به دلیل اتفاقات خارج از کنترلش به ثروت عظیمی برسد. در واقع این پول نتیجه «خوش‌شانسی» یا تغییرات محیطی است، نه برنامه‌ریزی اقتصادی یا سرمایه‌گذاری جدید. دولت‌ها با این ابزار سعی می‌کنند بخشی از این درآمد غیرمنتظره را به نفع بودجه عمومی برداشت کنند تا هم عدالت مالیاتی برقرار شود و هم از تلاطم بازار کاسته شود.

در اقتصاد ایران، این موضوع معمولاً درباره صنایع بزرگ صادرات‌محور مثل پتروشیمی‌ها، فولادی‌ها یا حتی بانک‌ها مطرح می‌شود. مثلاً وقتی قیمت جهانی مس ناگهان جهش می‌کند یا نرخ دلار در داخل پرشی ناگهانی دارد، این شرکت‌ها بدون هزینه اضافی، سودهای ریالی سنگینی می‌برند. وضع این مالیات می‌تواند از یک سو با تأمین بودجه دولت، فشار تورم را بر سفره مردم کمتر کند، اما از سوی دیگر اگر بدون دقت اجرا شود، ممکن است سود سهامداران خرد در بورس تهران را کاهش داده و باعث خروج سرمایه از بازار مولد شود.