مالیات بر اراضی

مالیات بر اراضی در واقع هزینه‌ای است که دولت برای نگهداری زمین‌های خالی و بدون استفاده از مالکان می‌گیرد. برخلاف مالیات بر درآمد که از سودِ حاصل از فعالیت اقتصادی کسر می‌شود، این مالیات مستقیماً روی دارایی‌های غیرمولد وضع می‌شود. هدف اصلی این است که زمین از یک کالای سرمایه‌ای که صرفاً برای گران شدن در آینده کنار گذاشته شده، به یک منبع فعال برای تولید مسکن یا فضای تجاری تبدیل شود.

در اقتصاد ایران که بسیاری از افراد برای حفظ ارزش پول خود در برابر تورم، اقدام به خرید و رها کردن زمین در حاشیه شهرها یا مناطق نوساز می‌کنند، این مالیات می‌تواند ترمزِ رشد بی‌منطق قیمت‌ها باشد. وقتی هزینه نگهداری زمین خالی بالا برود، مالک مجبور می‌شود یا آن را بسازد یا به کسی بفروشد که قصد ساخت‌وساز دارد؛ این روند با افزایش عرضه ملک، می‌تواند از جهش‌های ناگهانی قیمت مسکن و اجاره‌بها که دغدغه اصلی خانواده‌های ایرانی است، تا حد زیادی جلوگیری کند.