لیچینگ

لیچینگ در واقع شستنِ سنگ‌های معدنی با اسید یا حلال‌های دیگر است تا فلزِ ارزشمندِ داخل آن‌ها را بیرون بکشد. تصور کنید به‌جای اینکه سنگ را در کوره‌های عظیم با دمای بسیار بالا ذوب کنیم، روی توده‌ای از سنگ‌ها محلول مخصوصی می‌پاشیم تا مس یا طلا در آن حل شود و بعد فلز خالص را از آن مایع جدا می‌کنیم. این روش برای سنگ‌هایی که عیار پایینی دارند و ذوب کردنشان در کوره صرفه اقتصادی ندارد، بهترین و ارزان‌ترین راه است. در اقتصاد ایران که معادن مس بزرگی مثل سرچشمه و سونگون دارد، لیچینگ یعنی زنده کردنِ ثروتی که قبلاً به چشم خاکِ بی ارزش به آن نگاه می‌شد. وقتی شرکت‌های بزرگ معدنی در بورس تهران از این تکنولوژی برای فرآوری خاک‌های کم‌عیار استفاده می‌کنند، هزینه تولیدشان به شدت کاهش و سودآوری‌شان بالا می‌رود؛ این اتفاق مستقیماً روی قیمت سهام این شرکت‌ها و سود تقسیمی میان سهامداران اثر مثبت می‌گذارد. علاوه بر این، راه‌اندازی واحدهای لیچینگ در مناطق معدنی، به معنای ایجاد شغل با سرمایه‌گذاری کمتر نسبت به ساخت کارخانه‌های ذوب سنگین است.