قرارداد ساخت، بهرهبرداری و واگذاری (BOT)
همچنین: قرارداد BOT، BOT
قرارداد BOT یا «ساخت، بهرهبرداری و واگذاری» راهکاری است که دولتها وقتی بودجه کافی ندارند، برای راه انداختن پروژههای بزرگ عمرانی به کار میگیرند. در این روش، دولت به جای خرج کردن از خزانه، اجازه میدهد یک شرکت خصوصی با پول خودش پروژهای را بسازد. این شرکت حق دارد برای چند سال (مثلاً ۱۵ تا ۳۰ سال) از آن پروژه پول درآورد تا هزینههایش جبران شود و سودی هم ببرد؛ پس از پایان این دوره، کل پروژه سالم و آماده به کار به دولت تحویل داده میشود.
در ایران که بسیاری از طرحهای عمرانی به دلیل کسری بودجه سالها نیمهکاره میمانند، این قراردادها باعث میشوند رفاه مردم زودتر تأمین شود. برای مثال، وقتی یک آزادراه یا تصفیهخانه آب با مدل BOT ساخته میشود، شما به جای سالها انتظار، زودتر از آن خدمات استفاده میکنید. هزینه این سرعت در اجرا معمولاً از طریق پرداخت مستقیم توسط مصرفکننده (مثل عوارض اتوبان) تأمین میشود. این یعنی به جای فشار به مالیاتها، فقط کسانی که از آن خدمت خاص استفاده میکنند، هزینه ساختش را به سرمایهگذار برمیگردانند.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهایی که دولت با محدودیت بودجه برای پروژههای زیربنایی روبهروست، مدل BOT به راهکاری برای جذب سرمایه خصوصی در حوزههای حیاتی مثل مسکن کیش و تصفیهخانههای آب تبدیل شده است. با این حال، چالشهایی نظیر نبود نهاد تنظیمگر مستقل و نوسانات اقتصادی، باعث شده تا اعتماد سرمایهگذاران برای ورود به این قراردادهای بلندمدت با تردید جدی همراه شود.
آخرین اخبار با این مفهوم

استراتژی جدید سازمان منطقه آزاد کیش برای حل بحران مسکن با مشارکت بخش خصوصی
سازمان منطقه آزاد کیش با مدلهای نوین سرمایهگذاری، طرحهای مسکن بومیان، کارکنان و کارگران را عملیاتی میکند.
۵ مرداد ۱۴۰۵
بحران اعتماد در صنعت آب؛ چرا سرمایهگذاران بدون رگولاتور مستقل وارد نمیشوند؟
جذب سرمایه ۶۰ میلیارد دلاری در صنعت آب ایران، تنها با ایجاد یک نهاد تنظیمگر مستقل و حذف داوری دولت ممکن است.
۹ تیر ۱۴۰۵