فرهنگ کاری ۹۹۶

فرهنگ ۹۹۶ یعنی اختصاص دادن بخش بزرگی از ساعات بیداری به کار، به طوری که فرد از ۹ صبح تا ۹ شب و ۶ روز در هفته درگیر وظایف شغلی باشد. این اصطلاح اگرچه از شرکت‌های بزرگ تکنولوژی در شرق آسیا ریشه گرفته، اما امروزه به نمادی از تلاش افراطی برای پیشرفت در محیط‌های استارتاپی و رقابتی تبدیل شده است که در آن مرز میان زندگی شخصی و حرفه‌ای به نفع بهره‌وری شرکت‌ها کمرنگ می‌شود. در اقتصاد ایران، به دلیل تورم مزمن و کاهش قدرت خرید، بسیاری از متخصصان و کارگران به طور غیررسمی درگیر الگوی ۹۹۶ یا حتی فراتر از آن هستند. برای یک کارمند یا فریلنسر ایرانی، پذیرش این حجم از کار معمولاً نه از روی انتخاب، بلکه برای جبران هزینه‌های زندگی یا ترس از عقب ماندن در بازار کار است. با این حال، این فشار مداوم در بلندمدت با ایجاد فرسودگی شغلی و هزینه‌های درمانی، می‌تواند دارایی و سلامت فرد را به خطر انداخته و کارایی واقعی نیروی کار را کاهش دهد.