عمر بنا

عمر بنا در واقع شناسنامه زمانی ساختمان است که معمولاً از تاریخ صدور پایان‌کار یا زمان نصب کنتورها محاسبه می‌شود. در بازار املاک ایران، سن ساختمان یکی از اصلی‌ترین عوامل تعیین‌کننده قیمت است؛ چرا که با گذشت زمان، بخش مشاعات و تجهیزات داخلی دچار استهلاک شده و هزینه‌های نگهداری ملک افزایش می‌یابد. به همین دلیل، تفاوت قیمتی معناداری میان یک واحد نوساز با یک واحد ده یا پانزده‌ساله در یک محله واحد وجود دارد.

این عدد مستقیماً بر توان خرید و سرمایه شما اثر می‌گذارد. برای مثال، بانک مسکن برای پرداخت وام‌های خرید، سقف سنی مشخصی (مثلاً ۲۰ یا ۲۵ سال) برای بنا در نظر می‌گیرد و اگر سن ساختمان از این حد بگذرد، عملاً امکان دریافت وام روی آن ملک از بین می‌رود که باعث کاهش تعداد خریداران و افت قیمت می‌شود. همچنین در ایران، وقتی عمر بنا به بالای ۲۵ تا ۳۰ سال می‌رسد، ارزش اعیانی (خودِ ساختمان) به صفر نزدیک شده و ملک اصطلاحاً «کلنگی» محسوب می‌شود که در آن صورت ارزش اصلی بر اساس قیمت زمین و سهم‌الارث از زمین (قدرالسهم) محاسبه خواهد شد.